زیر باران ...

خودفریبی بین که دل، موی سپیدم دید و گفت : آتش من ، آب گرداند شبی اینxa0برف را xa0 ع.شیرخانی (ابر)...

...

میان کوچه ، ره ، برعشق سد کرد و داغ سینه ی ما تا ابد کرد الهی بشکند دستی که آن روز غرور مجتبی یش را لگد کرد xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

بر دارم و بر دارم و بر دارم و بر دار محو افقی تار از خویش و دل و عشق ، دو صد بار بیزارم و بیزارم و بیزارم و بیزار تشبیه بخواهی ، تو گُل و پیش تو من، خار خارم به خدا خار ، ولی خار ، نه سربار xa0 xa0 xa0 xa0 xa0...

بسم الله الّرحمن الرّحیم لَعَلَّکَ بَاخِعٌ نَّفْسَکَ أَلَّا یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ ...(آیه 3 سوره شعرا) "(ای رسول ما) تو چنان در اندیشه هدایت خلقی که خواهی جان عزیزت رااز غم اینکه ایمان نمیآورند هلاک سازی!" ببین حرایِ دل هرزه گردِ هر جاییبخوان به گوش دلم ، "إقرایی" مسیحایی xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0...

بس کن ، به خدا که درد ما را حد نیست بس کن ، به خدا که این زمین مشهد نیست باران تو چگونه می توانی ... باران از روی علی ع کمی خجالت بد نیست xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0"ع.شیرخانی (ابر)" ...

با رفتن تانxa0، خانه نشین اش کردند مظلوم نه ، مظلوم ترین اش کردند دیدند که کوه فاطمه س پشت علیست با کشتن او ، نقش زمین اش کردند xa0 xa0 xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0ابر ...

هر چند گرانی و فساد و تبعیض ... از دست گروهی دل مردم لبریز ... اسلام ولی از همه مظلوم تر است ای دوست فقط به خاطر او برخیز xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 "الاحقر"...

وقتی که بیایی همه دنیا را ... بغداد و دمشق و جدّه و صنعا را ... روزی که براق جانب غزّه کنی ما منتظریم مسجد الاقصی را ... xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 "الاحقر"...

عشق تو بود قاتل و لطفت دیه است یک گوشه چشم تو، مرا ، تزکیه است ما کار به طعنه ها نداریم آقا آغاز عزای ما، شب مسلمیه است xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 "الاحقر" ...

ذکر لب امام چو أمّن یجیب شد کم کم حلول روز قیامت قریب شد ... ...

دستم نمی رسد که لبی تر کنم ز پات مخمور بوسه بر عتبات تو می زنم ... xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 "الاحقر" ...

چون شمع که افتاده به سوسو آمد خم شد کمرش به روی زانو آمد باید که کسی کمک کند اکبر را ... ای وای کسی دست به پهلو آمدxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 الاحقر...

فدای حرمی که پر از بست است نهxa0بن بست xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 "الاحقر"...

شرح معشوقه ، نه مضمون غزل های من است ای بسا عشق که مجنون غزل های من است منم آن شاعر آشفته که از شدت شوق غزل و عاطفه ، مرهون غزل های من است شرح این قصّه اگر حمل به نخوت نشود "خواجه" هم بنده و مدیون غزل های من است ! سبک هندی و عراقی و خراسانی هم شاکر و چاکر و ممنون غزل های من است ترسم آخر که کنم نان کسی را ... ورنه نان این طایفه در نون غزل های من است خواست از من نبرم نام ورا، "سعدی"xa0 که چند قرنیست که مفتون غزل های من است !xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa...

هر روز طریقی و فریبی ، رنگی یک روز به تحریم و زمانی جنگی دیروز به پشت مرز ، با تیر و تفنگ امروز به شکل ناتوی فرهنگی xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 xa0 "الاحقر" ...

طوفان زده را راه نجات دگری نیست وقتی که به امواج نگاه تو دچار است چون مرد غریبی که به پای ثمر خویش استاده و محکوم به پابوسی دار است ... xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 "ابر" ...

باز باران ، بی ترانه ، دانه دانه می خورد بر زخم سرخ تازیانه یادم آید روز تلخی گردش روزی چو محشر نیزه بود و تیغ و خنجر کودکی بودم سه ساله با دو پای کودکانه می دویدم توی صحرا دور می گشتم ز عمّه می شنیدم آن حرامی در میان جمع شامی با زبان تند و تیزی داشت می گفت از کنیزی در نگاهم تیره دنیا بود غصّه قدر دریا من همه ذکرم ولی باز بود بابا بود بابا یک طرف می سوخت خیمه یک طرف دامان عمّه آه از آن دو گوشواره ناگهان شد گوش پاره "این عمّی" بر زبانم ناگهان خون شد دهانم وای آن دندان ...