زیر باران ...

خودفریبی بین که دل، موی سپیدم دید و گفت : آتش من ، آب گرداند شبی اینxa0برف را xa0 ع.شیرخانی (ابر)...

تا زمانی که رسیدن به تو امکان داردزندگی درد قشنگیست که جریان داردزندگی درد قشنگیست به جز شبهایشکه بدون تو فقط خواب پریشان داردیک نفر نیست تو را قسمت من گرداند؟کار خیر است اگر این شهر مسلمان دارد!خواب...

xa0 xa0 xa0ای ریخته خون من و صد همچو منی xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 هر لحظه جدا ساخته جانی ز تنی عذرت چه بود چو روز محشر بینی xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0بر دامن خویش دست خونین کفنیxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

در ظاهر اگر چه چون کبوتر شده ایم در باطن خود درنده خو تر شده ایم مخلوقِ خدا ببخش ما را بُگذر کین گونه ز انعام ، فروتر, شده ایمxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

کوفه را بین شده چه غوغا ، تاکه تو می آییسنگ و نیزه شده مهیّا بهر پذیراییاین همه گُل که روی هر بامستجنسش از سنگِ کوفه و شامستهر نفس با تمام جان خوانمxa0میا کوفه پسر عمو جانم ...میا کوفه ...کوچه ها مثل کو...

گندم گنبد تو ، کفتر دل را بردهجلد اینجا شده ، هر کس زکفت نان خوردهxa0به خدا زنده شود ز عشق تو اینجا مردهصاحب گنج شود ، رنج ولی نابردهمن که از عشق تو ، از روز ازل دم زده امآتشی تا به ابد در دل عالم زده امxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0ع.شیرخانی (ابر)...

در سینه ، چه مانده غیر آهی از من از عمر چه مانده جز تباهی از من من دار و ندار خویش در راه شما ...xa0 xa0ای عشقxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 بگوxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

شمسی به روی ناقه و شمسی به روی نیکِی آسمان به خود اینگونه دیده ؟ کِی ؟xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ع.شیرخانی (ابر) ...

تو، سیلِ بهاری که گذشتی از منمن، نوگلِ زاری که گذشتی از منمن، سالنِ انتظارِ متروکه ی شهرتو، ریلِ قطاری که گذشتی از منxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0ع.شیرخانی (ابر)...

ما نخوردیم و نمردیم، ولی درد این است که چرا سفره ی یک مُشت ... چنین رنگین است صورتِ سرخِ صفِ گوشت گواهِ زخم است درد ما خنده ی بی دردی مسئولین است حقّ این مردم خون داده ، نبود این خفّت درد ما نیست ...

از سینه ، جگر ، ز دیده ، خونابه برون وز بغض، زمین دل ، ز صد لاله ، فزون بر سر بنشسته تیشه ی کوهکنان وز عقل و خرد چه مانده ؟ بن بست جنون ... xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0"ع.شیرخانی (ابر)" ...

شما هر آینه زیباترید از خورشید به یک مشاهده دل می برید از خورشید xa0شما که ماه شب بی ستارگی منید xa0همیشه یک سر و گردن سرید از خورشید xa0سپیدهxad دم که به دیدار صبح میxadآیید xa0چه آبروی بدی می برید از خورشید xa0ش...

...

لباس مشکی مان را به دستمان بدهید به ما حسینیه ی گریه را نشان بدهید مرا که راهیِ بزم عزای اربابم برای زود رسیدن کمی توان بدهید اگر خدایی نکرده در آخر خطم به جان اشک سه ساله مرا امان بدهید نماز گری...

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا سَیِّدَتَنـا رُقَیَّةَ،عَلَیْکِ التَّحِیَّةُ وَاَلسَّلامُ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ حرف کنیزی شد، عمو از نیزه افتاد طوری که از آب آورت چیزی نمانده ... xa0...

...

xa0... من ، سرم ، سرگرم کار خویش بود تار و پودم روی دار خویش بود خاطراتم در مزار خویش بود در دل دلمرده کی تشویش بود آمدی ، خاکسترم را هم زدی بر دل دیوانه رنگ غم زدی قایق بشکسته را در یم زدی زندگی ام ر...

عهد بستی که دگر فکر به من هم نکنیxa0 فکرِ این فکر شب و روز مراxa0xa0 پُرxa0xa0کرده خرده بر شعر من و قافیهxa0 ام باشد بعد آه ،xa0 دوریxa0 تو ای دوست ، مراxa0 xa0خُلxa0 کردهxa0...

صبحستxa0 و تفاوتی ست بینِ من و یار بیدار شد او xa0و من کماکان ، بیدار xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

باید رها سازم دلم ، از چنگِ قلّاب ... خندید بر من ماهیِ جان داده بر آب گفتم به چه می خندی ای دلمرده ماهی تا که دهانم را گشودم ، ریخت خوناب چشمم به جز خون هیچ چیزی را نمی دید ناگاه حس کردم که افتاد...