زیر باران ...

برگی بودم سبز ، که زردم کردی کانون هزار گونه دردم کردی بالای درختِ عقل بودم ، ای عشق بازیچه ی بادِ هرزه گردم کردی xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

رفتی و نماندی, و کشاندی xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 سوزاندی و راندی و نشاندی دل دادم و دل بستم و کندم xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 بشکستی و خَستی و رماندی ...

کوفه را بین شده چه غوغا ، تاکه تو می آییسنگ و نیزه شده مهیّا بهر پذیراییاین همه گُل که روی هر بامستجنسش از سنگِ کوفه و شامستهر نفس با تمام جان خوانمxa0میا کوفه پسر عمو جانم ...میا کوفه ...کوچه ها مثل کو...

«به کجا چنین شتابان؟»گَوَن از نسیم پرسید «دلِ من گرفته زینجاهوس سفر نداریز غبار این بیابان؟» «همه آرزویم، اماچه کنم که بسته پایم...» «به کجا چنین شتابان؟»«به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرا...

از تو نوشتن از تو گفتن کار من نیستxa0بدبخت هرکس که برایت سینه زن نیستصبر و سکوت و صلح ات آقا مصلحت بودورنه شبیه تو کسی که صف شکن نیستباید زره بر تن کنی وقت نمازتxa0این دشمن بزدل حریف تن به تن نیستقافیه ...

تا مرا در گناه دید حسین زودتر از همه دوید حسین xa0 باید از او فقط شنید خدا باید از ما فقط شنید: حسین xa0 گل مردم به ما چه مربوط است گل ما را که آفرید حسین xa0 در ازای دو قطره خون گلوش از خدا خلق را خرید حس...

xa0بوسید ولی زود لب از گونه جدا کرد xa0 xa0 سرمای زمستان و رخ سنگ ... چه سخت استxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ابر...

می توانستxa0 مرا از قفس آزاد کندxa0...xa0 خنده ای کرد و سپس ،xa0 دانهxa0 و آبم را بُردxa0 ... xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

xa0 فریدون فرّخ " فرشته " نبود همین شوش و ری بود ، گُشنه نبود به لابی و رانت یافت این نیکوئی تو لابی و رانت کن ، فریدون توئیxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ابر ...

سپردی ام به خدا و سپردمت به خدا برو برو که ندیدم ز توxa0 به غیر جفا من ار به سنگ چنین عشق حواله میدادم شبیه موم ، عسل می چشاند این دل را ولی تو سنگدل آنچنان کمر بستی که جز به قتل دل من نشد دلِ تو ، رضا شکستن دل مردم تو را که تفریح است فقط بگو که چرا من ؟ فقط بگو که چرا ؟ تو رفته ای و من و این سوال بی پاسخ : تقاص تلخ کدامین گناه بود ، خدا ؟ xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0...

یا کریم ابن کریم (ع) xa0 سبط اکبر! به پیمبر چه شباهت داری نکند آمده ای قصد نبوت داری؟ بی سبب نیست که بر سجده می افتی هرشب به روی شانه ی خود بار امامت داری دست ما را تو گرفتی و رساندی به خدا قمر چارمی و نور هدایت داری عرض حاجت به کریمان سبب رشد گداست ور نه آقا تو به این عرضه چه حاجت داری؟ قبل از آنی که بخواهیم به ما بخشیدی صد برابر ز کریمان تو کرامت داری حرف یک عمر بزرگیست نه یک بار و دو ...

بستیم دهان و همه جا جار زدیم : "با روزه خویش آب بر نار زدیم" وقتی که به اعمال خودم ... می بینم ما معده به جای نفس بر دار زدیم ! xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0"ع.شیرخانی (ابر)" ...

...

مضمون تمام حرف ها بودی و من ... تو، فعل تمام صرف ها بودی و من ... این غصّه برای کشتن من کافی ست دیشب تو میان برف ها بودی و من ... xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 ابر...

فرسوده شد و به رغم میل اش بردند چون کنده ی چوب روی سیل اش بردند نزدیک حرم ، دست به سینه ، یک سوت ... جان داد و سپس ز روی ریل اش بردند ... xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 "ع . شیرخانی (ابر)" ...

آزاد شد و سپس ، قفس را سرِ من ... این کوزه ی تهمتِ هوس را سرِ من ... از ما که گذشت ، دردم امّا این است ای عشق ، تلافی چه کس را ، سرِ من ... xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 ع.شیرخانی.ابر...

رافت ناب آسمان ، سلطان چاره درد عاشقان ، سلطان آنکه وا می کند گره ها را هر دم از پای جانمان ، سلطان می خرد درهم و نمی پرسد: از خطاهای نوکران ، سلطان در حرم غیر اشک حرفی نیست می شناسد زبانمان ، سلطان با وجود این همه عصیان داده لطفش نشان مان ، سلطان پا به ایران نهاد و با لطفش برد سوی سلمان مان ، سلطان تا کی آخر حرف تکراری گر دهد امان مان سلطان حرفی آخر ز عمق جان بزنیم محضر بهتر از جانمان ، سلطان : ایها الساقی ای شراب طهور تر کن از باده نان مان ، سلطان ما به تلخی چای خود مستیم تا که شیرین کنی دهان ...

یک عدّه پی دیدن داس مه نو یک عدّه پی فطریه گندم و جو ای خوش به زلال قلب آنکس امشب کاو مست رصد کردن ماه رخ تو xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 "الاحقر"...

دلخوش به چه ای ؟ که جشن بی بانی را ... برهم بزن این بساط مهمانی را آماده نبودیم وگرنه دیروز ... "خاموش کن این نور چراغانی را" xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 "الاحقر" ...

یکی فریاد زد آتش که محشر ... یکی زد با لگد بر پهلوی در نکشت این ها مرا ، این طعنه ام کشت که نامردی بگفت : " این بود حیدر!؟ " xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 "الاحقر"...