ذرّه به ذرّه ...

می روم و نمی رود پایِ دلم ز کوی تو

خود چه کند اسیرِ آن، حلقه به حلقه موی تو

دامن صبر می رود از کفِ اختیار من

چون که شود گره گشا، باد صبا ز روی تو

من چه کنم ز خشم تو ، شیوه ی ناز چشم تو

یک قدم ار عقب روم ، صد قدمم به سوی تو

گم شده جان و روح و تن ، نیست به غیر تو ز من

ذرّه به ذرّه هرچه من ، جمله به جست و جوی تو

کوزه ی دل ، تَرَک تَرَک ، هر نفسی کِشد سَرَک

تازه کند گلو ، مگر ، از یمِ در سبوی تو

ابر